RwS

Jeżeli ktoś ma depresję to tylko dlatego, że sobie ją wmawia.

Pamiętam jak znajoma w technikum w 3 klasie strasznie się zmieniła gdyż miała dziwnego chłopaka z którym co chwilę się rozstawała i wracała do niego. Zmieniła nie tylko się odnośnie kwestii osobowości, ale i wyglądu. Stwierdziła, że ma depresję, zaczęła chodzić do psychologów szkolnych, rozmawiała z nauczycielami, na lekcjach była wiecznie zła, nie można było się odezwać przez co nie jedno krotnie zrobiła z siebie idiotkę.
Stale wisiała na telefonie nawet na lekcjach rozmawiała ze swoim głupkowatym chłopakiem chociaż już dawno powinna była go zostawić.
Zaczęła czytać głupkowate książki o depresji i w ogóle. - Jednym słowem ogromna porażka.

Jak można się tak zepsuć ?
Jak bardzo trzeba być słabym aby się tak zniszczyć ?

Ludzie manipulują naszymi uczuciami bo sobie na to pozwalamy.

Najlepsze jest to, że osoby, którym wydaje iż mają depresję uważają się za niezmiernie pokrzywdzone i nie widzą w tym swojej winy a wręcz przeciwnie wszystko dookoła jest złe. Tym samym nie widzą, że właśnie zraniły już kilka, kilkanaście osób.

Jak pomóc takim osobom?
Wiele osób kieruję się do psychologa bo on jest powiedzmy lekarzem naszej duszy. Psycholog, który nie widzi możliwości pomocy takiej osoby czyli po prostu zwyczajnie nie potrafi jej pomóc zaleci jej antydepresanty.

Zawsze mnie zastanawiało jak antydepresanty mają pomóc skoro po nich człowiek wpada ze skrajności w skrajność ?

Zamiast pobudzić człowieka do życia to każe mu się iść spać i to najlepiej z butelką wina i tabliczką czekolady.

Taki człowiek owszem zapomina o przyczynie swojej depresji, eee, nie przepraszam on nie zapomina on się do niej przyzwyczaja a ona staj się jego cholerną codziennością. - i dopiero na tym etapie można stwierdzić, że coś się naprawdę stało i tu widać, że to nie nasze doświadczenie coś spowodowało tylko my sami.

Siedzenie w domu na dupie i zamartwianie się albo olewanie wszystkiego dla wielu ludzi to rzeczywistość, ale przecież to nie zbrodnia więc po co zakrzątać sobie tym głowę?

Miałam jakiś czas temu taki okres w życiu gdzie wiecznie byłam zła, wiecznie było mi źle, życie było złe chodziłam płakałam i się denerwowałam. - Jak idiotka. Zaczęłam stwierdzać, że mam depresję, ale szybko doszłam jednak, że sama się tak nastawiam. Im bardziej narzekam tym i albo będę stała w miejscu albo zrobię coś gdyż w innym przypadku zatonę jak Titanic. ^^

Odpowiadając na pytania skrótowo : Nie mam depresji, nie miałam i nie zamierzam sobie jej tworzyć ewentualnie napiszę sobie 'depresja' na kartce i wyrzucę ją do kosza.

Maruda

Ja mam depresję, ale uważam, że to z własnej winy, ale ni zamierzam nic z tym robić, bo dobrze jest tak jest. A w ogóle to psychologom nie ufam, więc po co mam do nich chodzić. I lubię sobie siedzieć w domu i marudzić i olać wszystko. A nie chce mi się rozpisywać, więc na tym zakończę.