RwS | Forum ogólnotematyczne :: Miłość budowana na przyjaźni

Co o tym sądzicie? Czy przyjaźń może z czasem przerodzić się w głębsze uczucie? Czy z czasem takie osoby nie znudzą się sobą, znając się na wylot?

postać fikcyjna

Kiedyś marzyłam o szalonej miłości. Jedno spojrzenie i już świat staje się piękniejszy ;-)
Jednak teraz wiem, że właśnie miłość budowana na przyjaźni jest tą najlepszą.
Czy w miłości nie chodzi o to, żeby znać się na wylot? A jak do tego dołoży się jeszcze szczere, silne, mocne, uczucie, to już w ogóle jest cudownie

Zgadzam się z Languora,

Cytat:

że właśnie miłość budowana na przyjaźni jest tą najlepszą

Myślę ,że związek jest wtedy szczery i bardziej ciekawy. Uważam ,że to właśnie takie mogą przetrwać wszystko.

Podzielam zdanie koleżanek wyżej.

Taka miłość na pewno jest pewniejsza, nie ulotni się szybko, nie pryśnie po szybkim zauroczeniu. Partner powinien być w końcu naszym przyjacielem, przynajmniej tak mi się wydaje.

może i taka miłość jest lepsza, ale zazwyczaj wraz z końcem miłości kończy się też przyjaźń. nie wiem czy warto ryzykować taką ważną relacją dla kilku przyjemnych chwil.

Taa jasne przyjaźń w miłości jak najbardziej, ale nigdy w życiu miłość poprzedzona przyjaźnią, dziękuję.

Coś takiego nie istnieje.

Toś w błędzie jest. ; ] Bo nie można żyć tak że on jest jako przyjaciel, ona jako przyjaciółka. Prędzej czy później albo jedno albo drugie poczuje coś więcej. A jakie prawdopodobieństwo że on i ona poczują to samo w tym samym czasie? Małe.

Twój Wróg, chyba piszesz o przyjaźni damsko-męskiej, do której też byłam uprzedzona.
wydaje mi się, że miłość budowana na przyjaźni jest nieco innym zjawiskiem niż to wyżej przeze mnie wspomniane, a przez Ciebie mylone :>

powtórzę po raz kolejny, nie ma czegoś takiego jak miłość poprzedzona per budowana na przyjaźni między kobieta a mężczyzną. Owszem przyjaźń w miłości o czym ja mówię i które powinno istnieć dla cementowania związku jak najbardziej. i bynajmniej ale nie wydaje mi się bym cokolwiek kiedykolwiek a tym bardziej w tym temacie mylił takie pojęcia ;-)

Według mnie przyjaźń to rozmowa w inny sposób z osobą która jest tylko przyjacielem. Mówimy to co chcemy bez zahamowań, na totalnym tak zwanym spontanie. Nie rzadko się zdarza, że rozmowa z przyjacielem tyczy się osoby na której nam najbardziej zależy, czyli na naszej drugiej połówce, można więc wnioskować że tyczy się rozwiązywania problemów. Do czego nie powinniśmy dopuścić, bowiem rozmowa o problemach powoduje zgłębienie zaufania, rozmowa przede wszystkim z drugą Naszą połówką. A nie latanie z tym do przyjaciela. oczywiście zdaje sobie sprawę z tego że odbiegłem od tematu. Ale inna sytuacja kiedy załóżmy : Ona i on są wolni a spotykają się po przyjacielsku, prędzej czy później coś pęknie w nim lub w niej, tylko pytanie czy będzie odwzajemnione. I tak długo jak wiem coś o tym będę zdania że nie ma czegoś takiego, miłości poprzedzonej przyjaźnią.
Natomiast piękną rzeczą jest przyjaźń w miłości. Tylko by dojść do tego stopnia, potrzeba czasu, wspólności między partnerami, niebywałej wspólności. Pod każdym względem bycia z Tą osobą.