RwS | Forum ogólnotematyczne :: Przyjaźń damsko-męska

Które też zaczyna być współżyciem ; ] tych dwojga, zaczynają popadać w siebie nawzajem co raz bardziej...

jest tym do czego zmierzałem od początku swojej wypowiedzi, że nie istnieje ; D

A czy uważacie, że przyjaźń włącznie ze współżyciem nie może istnieć?

Nie wierzę ogólnie w przyjaźń więc w taką czystą przyjaźń damsko-męską również.

Uważam jednak, że w związku gdzie ludzie rzeczywiście są oddani figuruje to określenie, ale ono ma rzeczywisty wymiar.

Ludzie, którzy mają przyjaciół mówią, że istnieje. Wszystko się zmienia gdy się tego przyjaciela traci.
Jedno pytanie krąży mi po głowie gdy mówi się przyjaźni.
Jak długo ?

Heretyczka

Jestem, szczerze mówiąc, sceptycznie nastawiona :/ Przyjaźń damsko-męska istnieje, owszem, ale... do czasu. Z reguły bywa tak, że prędzej czy później jedna ze stron jednak się w tej drugiej zadurza. I wtedy pryskają marzenia o "czystej", pozbawionej seksualnych podtekstów więzi opartej na wzajemnym zro- i porozumieniu... :>

ja tam uważam że istnieje

Sama sie przyjażnie z chłopakami

Przyjaźń damsko - męska jest trudna. U mnie zawsze tak było że mężczyźni traktowali mnie raczej jak potencjalną partnerkę niż przyjaciółkę.. niestety. Mam jednak przyjaciela, przeszliśmy wiele rozmów o naszej przyjaźni i doszliśmy również do tego że można być przyjaciółmi przy równoczesnym patrzeniu na siebie jak na osobę płci przeciwnej. Wymaga to jednak zrozumienia i świadomości że to są dwie różne sprawy, wiążą się z tym także róże zachowania. Ja tak np mam z moim przyjacielem i jest to trudna przyjaźń zarówno dla niego jak i dla mnie, jednak poziom wzajemnego zrozumienia jest na tyle wysoki, że dajemy rade.

Prosty schemat jest często taki spotyka się dwoje ludzi, dobrze się dogadują, nagle coś zaiskrzy padają pytania, ja cie chce ty mnie nie i dowidzenia. U nas było jednak tak że sama przyjaźń, zrozumienie, takie pokrewieństwo dusz, zaczęło dojrzewać na tyle że ciężko byłoby to stracić, taką osobe ma się tylko jedną w zyciu, a niektórzy nigdy jej nie odnajdują, potrzebujemy siebie nawzajem. A jego uczucie, pociąg jest osobnym tematem o którym rozmawiamy

Możecie to oceniać i komentować, że w takim razie to nie przyjaźń, jednak ludzie są tylko ludźmi i mają swoje słabości, pewnie że bez uczucia, pożądania przyjaźń byłaby czystrza, jednak czasem jest to trudne. A poza tym uważam że przyjaciela takiego prawdziwego można mieć tylko jednego, taką pokrewną duszę, która faktycznie nas czuje, a to dlatego że jest do nas w jakiś sposób podobna, tylko jedną, bo zawsze ktoś będize nas rozumiał trochę słabiej niż ta jedna osoba.

I bardzo trudno jest znaleźć taką osobę, ja miałam szczęście. Bardzo trudno

Ostatnio odkryłam, że większość moich przyjaźni, a zwłaszcza tych z mężczyznami przybrała dziwną formę. Widujemy się rzadko,prawie nic nie wiemy o tym co się dzieje w naszych życiach, ale mimo to więź jest. Dziwne to jest, ale jakoś mi to nie przeszkadza. Przyjaźń z facetami zawsze była dla mnie oczywista. Wychowałam się z chłopcami, grałam z nimi w piłkę, zjeżdżałam na sankach.. dziwnie mi by było po prostu nie mieć bliskości mężczyzny, tej duchowej.

Patrząc na niektóre sytuacje moim krzywym okiem dochodzę do wniosku, że jest niemożliwa. Prędzej czy później do czegoś dojdzie, ktoś będzie chciał a ktoś inny nie i wychodzi kupa zwana inaczej dziwną sytuacją. Oczywiście można przyjaźnić się z kobietą, ale nie na "szeroką" skalę (brakowało mi słowa).

Wysłany: 24 Mar 2012, 2012 11:06

Jak dla mnie istnieje taka przyjaźń bo sama mam takiego przyjaciela

Wysłany: 24 Mar 2012, 2012 12:41

Mam przyjaciela - faceta, ale z jednego powodu...jest gejem.
Nie wierzę w przyjaźń damsko - męską heteryków. Według moich obserwacji zawsze jedna ze stron czuje coś więcej do drugiej, niekoniecznie mówiąc o tym.

Wysłany: 26 Mar 2012, 2012 21:13 **Re: Przyjaźń damsko-męska**